کاوش ها و اکتشافات فضایی برای بقای نوع بشر ضروری است.
بسیاری به ارزش سفر انسان به کره ی مریخ اشاره کرده اند و آن را افتخاری بزرگ برای انسان دانسته اند. اما به مهمترین مفعت و بهره ی پروژه ی روبوتیک "برنامه ی کاوش و اکتشاف در مریخ" نپرداخته ند، و آن در واقع ایجاد امکان برای همه ی افراد است که هراز گاهی به دیدن کره ی مریخ بروند. خوب گاهی لازم است که سود و منفعت های مادی در ردیف دوم اهمیت قرار بگیرند.
استاد بازنشسته ی انسان شناسی و دین دانشگاه Carleton دکتر Charles Laughlin شرح می دهد: زمانی که صحبت از کاوش و کتشافات کره ی مریخ می شود دلایل و توجیهات مشخصی مطرح می شوددر صورتیکه این پروژها می تواند فقط به این دلایل انجام نشود بلکه با نگاهی تازه و هدفی نو اجر شوند.
دلیل اصلی انسان برای این سفرها اکتشافی فضایی، پرداختن هرچه بیشتر به طبیعت انسان و یافتن راه و مسیری است که تا رسیدن به این مرحله پیموده است. رشته ی انسان شناسی تکامل فرهنگی و زیستی انسان را با هم در نظر می گیرد وبررسی می کند. سفر به کرات دیگر به انسان کمک می کند تا بطور ضمنی عاقبت ترک کردن کره ی خاکی خودش را دریابد. دکترBen Finney انسان شناس دانشگاه هاوایی، می نویسد: انقلاب فضایی ، نوع بشر را وارد یک قلمرو اجتماعی نو و طبقه بندی نشده می کند. این سفرهای اکتشافی و در نهایت وارد شدن به سایر کرات تمامیت و ساختار تغییر ناپذیر نوع بشر را عوض می کند. همچنین در این سفرها انسان همانند کودکی که قدر پدر مادر خود را زمانی می فهمد که خانه ی خود را ترک می کند. با دیدن کرات خالی از سکنه و محیط زیستی مثل مریخ، نسبت به رفتار و عادات زیست محیطی خود هشیار می شود و ارزش کره ی ویژه و خاصی را که ساکن آن است؛ بیشتر می داند. دکتر Finney این سفرها را با دگرگونی و تغییرات موفقت آمیز پولینزی ها [1] که در نتیجه ی سفر آنها به اقیانوس آرام و ساکن شدن آنها در جزیره های محدوده ی وسع آن اقسیانوس بود؛ مقایسه می کند
او به این نتیجه می رسد که در طی سفرهای اکتشافی و توسعه ی فضا ، باید تاملی هم در رابطه با پیشرفت فکری و فرهنگی تمدن خودمان داشته باشیم. سفرهای اکتشافی را به مثابه ی سفری برای خوش گذارانی و تجملی نگاه نکنیم بلکه بدانیم که این سفرها برای بقای انسان ضروری است.
[1] Polynesians
